‘In je eentje sta je minder sterk, zeker met die steeds grotere mediabedrijven waarvoor we werken’

Wat me opviel is dat je een hoop verschillende dingen hebt gedaan: international studies en journalistiek in Leiden gestudeerd, jarenang voor het muziekplatform 3voor12 in Den Haag geschreven, radio gemaakt voor de KRO-NCRV en nu werk je alweer ruim 4 jaar als verslaggever bij Tubantia.

‘Ja, vroeger was ik al op verschillende manieren bezig om verhalen te vertellen: ik schreef verhalen, heb ook altijd liedjes geschreven en wist dat ik iets met journalistiek wilde. Maar eerst wilde ik meer kennis opdoen, dingen leren over de wereld. Daarom ben ik international studies gaan studeren, met als afstudeerrichting Latijns-Amerika. Het is heel waardevol dat je leert verbanden te leggen, al moet ik zeggen dat Latijns-Amerika niet heel vaak van pas komt bij de regionale krant, haha.

Als je de journalistiek in wilt, krijg je altijd te horen: er is amper werk, het is heel moeilijk… Ik dacht: dan moet ik veel ervaring opdoen, dus toen heb ik naast mijn master journalistiek de radioschool gedaan bij KRO-NCRV. Zo ben ik ook in Hilversum terechtgekomen waar ik voor verschillende programma’s heb gewerkt. Onder andere voor Hilversum Uit en Spraakmakers. Ook heb ik meegewerkt aan de documentaire Na de klap over de vuurwerkramp in Enschede.’

Waarom maakte je de overstap van Hilversum Uit naar Tubantia?

‘Ik kom uit Enschede en mijn moeder stuurde me de vacature toe: zou dat niet wat voor jou zijn? Ik dacht: ik ga niet terug naar Enschede, ik houd van de grote stad, de levendigheid, de muziek die er is. Maar toen ik op gesprek kwam, klikte het meteen: gemoedelijke sfeer, leuke mensen, dat vind ik belangrijk. Ik heb acht jaar in Den Haag gewoond, dus het was echt wel even wennen om terug te gaan naar Twente. Het is hier anders, ook het werkveld. Bij de NPO is meer onzekerheid: korte contracten, hopen dat een programma doorgaat. Meer werkzekerheid vond ik wel een fijne gedachte. En wat ik erg leuk vind: bij een verhaal voor de landelijke journalistiek krijg je een inkijkje in de samenleving en ben je weer weg, hier ben je onderdeel van de verhalen die je maakt. Als er iets gebeurt, hebben mijn buren het erover.’

Wat voor verhalen maak je?

‘Ik ben regioverslaggever en focus me op de Reggestreek. Gemeente Rijssen-Holten is mijn werkveld en daarbinnen heb ik alle vrijheid om verhalen te maken. Een heel breed palet: van raadsvergaderingen of onderzoeken naar bedrijven tot persoonlijke portretten. Die afwisseling spreekt me erg aan: de ene keer duik je in de beleidsstukken en de andere keer zit je bij iemand aan de keukentafel.’

‘Een extraatje is leuk, maar we willen in elk geval gecompenseerd worden voor de inflatie'

Je bent ook lid van de redactiecommissie.

‘Ja, wij houden ons bezig met hóé we werken. Dat gaat van de bureaustoel waar je op zit tot het salaris dat je elke maand krijgt. Als je kritisch bent op andere bedrijven moet je dat ook zijn op je eigen organisatie: welke arbeidsvoorwaarden kunnen beter, wat willen we anders? Ik ben er ook bijgegaan om het perspectief van jongere journalisten mee te nemen.’

Het onderhandelingsteam van de NVJ is bij jullie langs geweest. Wat zijn voor jullie belangrijke punten in de cao-onderhandeling?

‘Het allerbelangrijkste is een goede beloning voor het werk dat we doen. Verder is werkdruk een heel belangrijke. Iedereen ervaart druk natuurlijk anders, maar journalisten hebben een groot verantwoordelijkheidsgevoel en rennen daarom soms te hard. Je moet ook op tijd je rust kunnen pakken, dat is belangrijk om scherp te blijven.’

De NVJ zet vanwege de inflatie in op een loonsverhoging van 5,5 procent over vijftien maanden. De werkgevers bieden, verspreid over zevenentwintig maanden, vier keer 1 procent (inmiddels zijn de werkgevers in beweging gekomen, zie de laatste update - red.). Hoe kijken jullie daarnaar?

‘Als je ziet wat er nu voorligt, mag je hopen dat de werkgevers ons serieus gaan nemen. We willen gewoon ons werk doen. Een extraatje is leuk, maar we willen in elk geval gecompenseerd worden voor de inflatie.’

Waarom werd je, tot slot, lid van de NVJ?

‘Het was voor mij een no-brainer om lid te worden. Het is goed om je te verenigen en samen voor je rechten op te komen. In je eentje sta je minder sterk, zeker met die steeds grotere mediabedrijven waarvoor we werken. Je moet een tegengeluid hebben en niet alles zomaar accepteren. De NVJ heeft kennis van zaken. Het is heel fijn om een club te hebben die voor ons onderhandelt. Iedereen die dat zelf weleens heeft gedaan, weet hoe snel je tegen problemen aanloopt omdat je niet over dezelfde kennis beschikt.

Maar de NVJ is ook handig om juridisch advies in te winnen – wat zijn je rechten als werknemer? Hoe zit dat met je salaris of contract? Ben je goed ingeschaald? – en voor het vinden van een baan via de vacatures van Villamedia. Het is sowieso leuk om in Villamedia te lezen hoe je collega’s met journalistiek bezig zijn.’

Horen, zien, lezen

Televisie: ‘Ik kijk graag naar dramaseries op streamingdiensten, zoals The Pitt en Succession. Ook ben ik een fan van docu-series over verre landen op de NPO, zoals die van Stef Biemans over Latijns-Amerika.’

Podcast: ‘Ik luister ontzettend veel podcasts, ben een groot fan van This American Life. Hoe zij verschillende audioverhalen over een thema met elkaar vervlechten, blijft mij fascineren.

Andere favorieten zijn de Grote Podcastlas, Mina en Mevrouw, Finding Cleo en The Wind of Change.’

Dagblad: ‘Uiteraard de T.C. Tubantia. Maar ik lees ook andere regionale kranten om te zien hoe zij lokale onderwerpen aansnijden. Verder lees ik de NRC en de Volkskrant. Merendeel digitaal, maar op zaterdag ouderwets papier. Dat leest fijner.’

Tijdschrift: ‘Die lees ik de laatste tijd een stuk minder. Af en toe heb ik een abonnement op de Groene Amsterdammer.’

Journalist: ‘Ik leer van al mijn collega’s, jong en oud. Toen ik bij het NPO-radioprogramma Hilversum Uit werkte, zag ik Petra Grijzen in actie. Ik bewonder haar kennis en kunde.’

Muziek: ‘Ik ga graag naar concerten en festivals. Het liefst iets met gitaren, maar verder van superpop en americana tot punk. Het afgelopen jaar zag ik onder andere Oasis, Chappell Roan, Waxahatchee en Fontaines D.C.’