NVJ: hoge boetes voor berichtgeving over Ozempic bedreigen persvrijheid

De NVJ is zeer bezorgd over de hoge boetes die verschillende kranten hebben gekregen voor hun journalistieke berichtgeving over geneesmiddelen. Algemeen secretaris Thomas Bruning vreest dat journalisten hierdoor terughoudender worden in hun berichtgeving. De NVJ gaat in overleg met de betrokken hoofdredacties en het Persvrijheidsfonds en vraagt de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) om een gesprek. Ook zal de NVJ samen met het Persvrijheidsfonds ondersteuning bieden bij een eventueel hoger beroep tegen de boetes.

Fotograaf: Indranil Mukherjee AFP

‘Deze boetes kunnen zorgen voor een chilling effect in het werk van journalisten, terwijl hun belangrijkste doel juist is om het publiek goed te informeren’, zegt Bruning. ‘Ze voelen zich door deze serieuze boetes geremd om artikelen te schrijven waardoor er een soort zelfcensuur dreigt te ontstaan rondom berichtgeving over geneesmiddelen. Dat is een zeer slechte ontwikkeling waarover we in gesprek willen met de inspectie en zeker een hoger beroep willen ondersteunen tegen de uitspraak. De NVJ gaat daarover in overleg met de hoofdredacties en met Persvrijheidsfonds.’

Boetes voor vier kranten

NRC, de Volkskrant, AD en De Telegraaf kregen van de IGJ boetes opgelegd vanwege artikelen over onder meer Ozempic. Volgens de inspectie maakten de media zich daarmee schuldig aan publieksreclame voor geneesmiddelen. DPG Media kreeg voor publicaties in AD en de Volkskrant een boete van in totaal 51.000 euro.

De betrokken hoofdredacties bestrijden dat hun artikelen als reclame kunnen worden aangemerkt. Zij wijzen erop dat het gaat om journalistieke berichtgeving over wetenschappelijk onderzoek, de werking van medicijnen en mogelijke bijwerkingen.

Bruning noemt het “zeer verontrustend dat de inspectie met hoge boetes integere journalistiek belemmert”. Juist over geneesmiddelen en de maatschappelijke discussie daarover moet journalistieke berichtgeving mogelijk blijven. ‘Het is wrang als professionele media hierdoor worden geremd, terwijl desinformatie over geneesmiddelen op sociale media veelal onbestraft kan blijven voortwoekeren.’