Carmen Fernald: ‘De cao geeft houvast’
De cao gaat over veel meer dan loonsverhoging of inflatiecorrectie: als journalist krijg je er dagelijks mee te maken. Carmen Fernald (54) werkt fulltime als hoofdredacteur Levensbeschouwing en Caribisch Netwerk bij de NTR en hoopt op goede afspraken, vooral voor jongere werknemers. ‘Ik attendeer mensen bewust op de cao.’
)
Tekst: Rianne van der Molen. Foto: Daniel Niessen.
‘Het zijn best wel onzekere tijden bij de publieke omroep. Zo heb ik medewerkers met een tijdelijk contract onder me en als er nog meer mensen uit moeten, weten zij dat ze als eerste aan de beurt zijn. Wanneer hun contract niet verlengd wordt, wijs ik hen op de rechten die zij hebben. Juist in onzekere tijden merk je wat de cao waard is: het geeft houvast. Zo heb je bij ontslag recht op een transitievergoeding. Dat weet lang niet iedereen. En mensen met een vast contract die vrijwillig willen vertrekken, attendeer ik op de Plaatsmakersregeling. Daarmee krijg je een ruime vergoeding voor vertrek.
Als werknemer kan de cao op ieder moment cruciaal voor je worden. Zo is mijn moeder vier jaar geleden overleden. Destijds werkte ik voor Omroep Max en was het geen enkel probleem om een tijdje thuis te zijn. Mijn collega’s namen mijn taken over, zodat ik alle ruimte had om te rouwen. In onze cao staat duidelijk dat je minimaal één dag krijgt, de dag van de uitvaart, en vijf extra verlofdagen. Wettelijk gezien is dat veel minder. Dat laat zien wat een goede cao waard is.
Belangrijk vind ik de aandacht voor jonge werknemers in de afspraken. Regelmatig check ik bij hen of ze het nog een beetje redden. Ze zitten vaak in dure huurhuizen en kunnen buiten de journalistiek meer geld verdienen. Tegenwoordig heb je geen omroep nodig om een verhaal te vertellen, maar goede journalisten blijven nodig. Via de cao moeten we ervoor zorgen dat de journalistiek aantrekkelijk blijft.
Ik blij dat die onregelmatigheidstoeslag in de cao is geregeld, voor al de mensen die de nachtuitzending maken
Zelf zit ik in een fijne positie met een koopwoning, een afgeloste studieschuld en een mooi salaris. Om die reden maak ik bijvoorbeeld geen gebruik van de onregelmatigheidstoeslag. Ook niet als ik ‘s avonds of ‘s nachts werk. Als leidinggevende ga ik af en toe naar de radio-uitzending van De nacht van het Caribisch Netwerk op Radio 1, tussen 02.00 en 05.00 uur, en daar offer ik met liefde mijn nachtrust voor op. Door mijn goede salaris vind ik de toeslag niet nodig. Wel ben ik blij dat die onregelmatigheidstoeslag in de cao is geregeld, voor al de mensen die de nachtuitzending maken.
Mijn collega’s roep ik ook altijd op om gebruik te maken van het scholingsbudget uit de cao. Dat probeer ik zelf ook te doen. Zo heb ik al eens een montagecursus gedaan en een cursus ‘Filmen met je smartphone’. Er zijn altijd opleidingen te vinden waardoor je kunt groeien.
Werkdruk en sociale veiligheid zijn andere thema’s uit de cao die mij aan het hart gaan. Zeker als leidinggevende heb ik daar een grote verantwoordelijkheid in. Binnen de NTR zijn we sinds het rapport van de commissie Van Rijn hard bezig met sociale veiligheid. Het moet helder zijn waar werknemers heen moeten bij onwenselijk gedrag en wat de stappen zijn. De cao is niet iets op papier, maar dwingt je om iedere dag actief te werken aan een veilige omgeving.’
)