Abdou Bouzerda: ‘Een enorme opluchting dat mijn loon volledig werd doorbetaald’

‘Officieel heb ik twee functies bij de VPRO: ik ben samensteller en programmamaker. Als programmamaker werk ik voor Bureau Buitenland. Daarnaast ben ik invalpresentator bij radioprogramma OVT.

Ik werkte al bij Bureau Buitenland toen ik in 2018 tijdens het hardlopen werd geraakt door een motorfiets. Ik was in die periode fitter dan fit en zou aan het einde van die week op vakantie gaan. Ik dacht nog: ik ga even hardlopen en daarna ga ik op vakantie lekker rustig aan doen. Dat liep dus helemaal anders. Ik werd die avond door een motor geraakt en ben een stuk van de film kwijtgeraakt.

In het ziekenhuis zeiden ze dat ik een zware hersenschudding had en het rustig aan moest doen, maar in principe zou ik er wel weer bovenop komen. Uiteindelijk ben ik bijna een jaar uit de running geweest. Ik was zelfs mijn pincode vergeten. Ik had heel veel hoofdpijn, kon lange tijd niet tegen stress en kon niet meer sporten. Alleen al het idee dat ik op tijd de bus en de trein moest halen, maakte me heel erg vermoeid en onrustig.

Vanuit de organisatie kreeg ik alle steun en begrip. Ik voelde totaal geen druk, het was vooral: neem de tijd. Natuurlijk waren er dingen die geregeld moesten worden, zoals afspraken met de bedrijfsarts, maar daarnaast was er oprechte interesse en medeleven. Ik voelde me echt gesteund. Mensen vonden het ook echt erg voor mij dat ik er niet bij was.

In het begin dacht ik nog: ik heb een ongeluk gehad, heel vervelend, maar over een maand ben ik er wel weer bovenop. Na een maand probeerde ik weer te werken, maar ik viel heel snel terug. Mensen die zelf een zware hersenschudding hadden gehad, zeiden tegen me dat dit weleens langer dan zes maanden zou kunnen duren en: neem vooral de tijd. Toen dacht ik: maar hoelang kán ik eigenlijk de tijd nemen?

Doordat ik wist dat dat eerste jaar financieel goed geregeld was, kon ik echt de tijd nemen om te herstellen

Ik ben toen gaan uitzoeken hoe het financieel geregeld was als ik langere tijd ziek zou blijven. Het was een enorme opluchting toen ik ontdekte dat mijn loon het eerste jaar volledig werd doorbetaald. Want toen het besef eenmaal neerdaalde dat ik hier niet snel vanaf zou zijn, maakte ik me niet alleen zorgen over mijn gezondheid en mijn carrière, maar zeker ook over mijn inkomen. Doordat ik wist dat dat eerste jaar financieel goed geregeld was, kon ik echt de tijd nemen om te herstellen.

Ik wist vóór mijn ongeluk wel ongeveer wat er in de cao stond. Ik ben een nieuwsgierig aagje, dus ik had de cao weleens gelezen of zocht op internet dingen op. In die tijd speelde bijvoorbeeld de discussie over de vele tijdelijke contracten bij de publieke omroep. Daar had ik zelf ook mee te maken: ik werkte jarenlang op tijdelijke contracten. Na mijn ongeluk kwam ik in 2019 weer terug. Enerzijds dacht ik: ik kan het nu weer aan. Maar wat ook meespeelde, was dat ik graag een vast contract wilde. Bij mijn terugkeer kreeg ik een re-integratietraject en dat werd heel goed uitgerold. Uiteindelijk kreeg ik in 2019 een vast contract.

De afgelopen jaren ben ik de cao op verschillende momenten weer tegengekomen. Heel recent bijvoorbeeld bij de reorganisatie. Toen heb ik de sociale regeling en de ontslagvergoeding helemaal uitgespit. Voor mij is het niet zover gekomen, voor een aantal collega’s helaas wel. Dan is het fijn dat er afspraken liggen over wat er gebeurt als je je baan verliest.

Ook de salarisverhogingen uit de cao merk je natuurlijk. Ik had er nooit zo bij stilgestaan hoeveel dat over een aantal jaren bij elkaar is. Tot ik een jaar of twee geleden ineens dacht: hé, het is wel een stuk meer geworden. Tegelijkertijd is het leven om ons heen natuurlijk ook veel duurder geworden. Ook voor de reiskostenvergoeding ben ik weleens in de cao gedoken. Zo merk ik dat ik er eigenlijk links en rechts best vaak mee te maken heb.

Het opleidingsbudget vind ik ook belangrijk. Dat is verhoogd, maar zo'n budget is ook snel op. Ik zie bijvoorbeeld uitgebreide OSINT-opleidingen om met open bronnen onderzoek te kunnen doen. Dat is wel iets dat ik eigenlijk ook wel zou willen doen, maar zo’n opleiding kost al meer dan duizend euro.

En dan is er de werkdruk, die bij mij een grote rol speelt. Ik combineer mijn werk als samensteller met mijn ontwikkeling als presentator en het maken van een nieuwsbrief. Daardoor werk ik geregeld ’s avonds en in het weekend.

De combinatie van taken is voor mij een aandachtspunt. Ik hoor geregeld van vrienden en collega's dat ik goed op mezelf moet letten, maar zoek nog naar hoe ik daar in de dagelijkse praktijk voldoende ruimte voor kan maken. 

Binnenkort verwacht ik een kindje en dan ga ik volop gebruikmaken van het geboorteverlof en het verlof in de weken daarna. Ik plak er nog drie weken vakantie aan vast, waardoor ik in totaal zo’n kleine negen weken weg ben. Hoe we het verlof daarna precies gaan verdelen, zullen mijn partner en ik nog gaan overleggen.’

Dit betekent de cao voor mij: